Tungstenturtle Poetry

A hitz hods im laund,
de sun de brennd,
kost mi den verstaund,
rot sans de hend,
unterflak, sonst ka gwaund,
ned so wia mas kennd.

Kaust nix mochn,
SUV im erstn,
is ned zum lochn,
a porsche, herst n?
nette Sochn,
de greßtn, de schwerstn.

Übers Wochenend,
gschwind mim fliga,
wei ma nix aundas kend,
erste deitsche Bundesliga,
oda weis grod rennt,
zum Olympiasiga,

S’wossa bachal woam,
in da stod a gluad,
bei der hitz wiast oam,
vagis bloß ned dein huad,
oba wia hom jo kane soagn,
ärgert mi aufs bluad.

Bam, daradn ma gfoin,
d’kraxn außi aus da stod,
mehr fian sprit zoin,
und jo, grod der ders hod,
kunt an jo da zug hoin,
kimt ma hoid zspod.

Es miasad aunders wern
duat und do umdenga,
es soit eich schean,
an jedem wos umhenga,
gemeinsam dawean,
da hitz nix schenga.

Reiß ma uns zaum,
bevor de hitz uns dakimt,
aufhern mit amoi schaun,
is wos uns kana onimt,
ka klimaschutz vo schwoaz braun,
is wos leida stimmt.

De aundan sans, oba wia ah,
schluss mit außi redn,
und wia san ned so kla,
wos ma gern mog muas ma pflegn
deswegn akzeptier i do ka na,
lossts uns üba d’hitz redn.